La Licor d’Armanhac (1)
( sonet)

Tota neuèra, qu’a la blancor do cristalh ;
tres o coate ans de boi la renden plan arrosa,
mès totjor que luzis dens lo veire, tan blosa
que s’i poden espiar coma dens un miralh.
Hèita à nosta, que da gauch e forsa au trabalh ;
so camin dos grans gèsts qu’es éra que vo posa :
mèi a vielhit en pèsa e mèi la troban dosa !
Un digt…e de sorelh qu’avàlam un brigalh !
Embaume, pod so corps goarir ua blasadura,
e qu’amatiga tan lo mau que lo co’ndura
qu’eth crei d’estar jumplat per un naviri d’aur
don ua cauda alenada amigàlha las voèlas…
Mès, d’en gorrupar trop, l’infèr corr dens las moèlas,
e nosta aiga de vita es vosta aiga de mort !
Arthur Cambos
Mèste en gai saber. Montréal-du-Gers
-Tirat do FLOC DE GASCONHA, poezias illustrados, dam muzica de P.Lacome e F.de la Tombelle.
– Se ven chez l’auctor, à Monrejau-do-Gers .
( texte poétique publié dans « L’Armanac de la Gascougno » 1928